Historia gier bilardowych

Historia bilardu sięga XV wieku, jednakże niektórzy twierdzą, że pewna odmiana gry powstała już w starożytności. Niektórzy uważają również, że gra ta została wymyślona w Chinach czy też na Bliskim Wschodzie ( Szekspir bohaterom swoich powieści kazał grać w bilard w Starożytnej Aleksandrii). Wszystkie te przesłanki i krążące legendy nie pomagają w ustaleniu prawdziwej daty i miejsca powstania tej gry. Faktem jest, jak podają niektóre źródła, iż w średniowiecznej Europie, przełomu XII i XIV wieku grano w grę naziemną, która przypominała grę w bilard, ale na trawie. Gra ta była podobna również do golfa, ale posiadała kilka różnic. Do gry używano zakrzywionych na końcach kij ( z języka francuskiego „billard”), jednakże z powodu zmienności pogody gra ta nie należała do wygodnych rozrywek, przez co przeniesiono bilard do wnętrza domów. Tu pojawił się jednak inny problem taki, że dość łatwo było stłuc lub uszkodzić jakiekolwiek cenne rzeczy i przedmioty. Ludwik XIX w 1470 roku zlecił swojemu nadwornemu stolarzowi wykonanie mebla, który ułatwiłby grę w bilard. W ten oto sposób wykonano stół otoczony bandami. Zmieniono też kształt kij, od tej pory grano prostymi. Bile zaczęto wykonywać z kości słoniowej, aby zmniejszyć hałas, stół pokryto suknem. W 1807 roku więzień Paryskiej Bastylii Mingaud wymyślił kapkę. W wieku XX, dzięki wprowadzeniu oświetlenia i większej dostępności do sprzętu i stołów, wzrosła popularność bilarda. Gra ta stała się powszechna i nie była już zarezerwowana dla arystokratów, mogła nią się pasjonować coraz większa grupa zwykłych ludzi. Bilard stał się również sportem. Cyklicznie organizowane są turnieje rangi mistrzostw świata i Europy, prowadzone są rozgrywki ligowe, a w roku 2004 wprowadzono bilard, jako jedną z dyscyplin olimpijskich.