Historia gier bilardowych

Historia bilardu sięga XV wieku, jednakże niektórzy twierdzą, że pewna odmiana gry powstała już w starożytności. Niektórzy uważają również, że gra ta została wymyślona w Chinach czy też na Bliskim Wschodzie ( Szekspir bohaterom swoich powieści kazał grać w bilard w Starożytnej Aleksandrii). Wszystkie te przesłanki i krążące legendy nie pomagają w ustaleniu prawdziwej daty i miejsca powstania tej gry. Faktem jest, jak podają niektóre źródła, iż w średniowiecznej Europie, przełomu XII i XIV wieku grano w grę naziemną, która przypominała grę w bilard, ale na trawie. Gra ta była podobna również do golfa, ale posiadała kilka różnic. Do gry używano zakrzywionych na końcach kij ( z języka francuskiego „billard”), jednakże z powodu zmienności pogody gra ta nie należała do wygodnych rozrywek, przez co przeniesiono bilard do wnętrza domów. Tu pojawił się jednak inny problem taki, że dość łatwo było stłuc lub uszkodzić jakiekolwiek cenne rzeczy i przedmioty. Ludwik XIX w 1470 roku zlecił swojemu nadwornemu stolarzowi wykonanie mebla, który ułatwiłby grę w bilard. W ten oto sposób wykonano stół otoczony bandami. Zmieniono też kształt kij, od tej pory grano prostymi. Bile zaczęto wykonywać z kości słoniowej, aby zmniejszyć hałas, stół pokryto suknem. W 1807 roku więzień Paryskiej Bastylii Mingaud wymyślił kapkę. W wieku XX, dzięki wprowadzeniu oświetlenia i większej dostępności do sprzętu i stołów, wzrosła popularność bilarda. Gra ta stała się powszechna i nie była już zarezerwowana dla arystokratów, mogła nią się pasjonować coraz większa grupa zwykłych ludzi. Bilard stał się również sportem. Cyklicznie organizowane są turnieje rangi mistrzostw świata i Europy, prowadzone są rozgrywki ligowe, a w roku 2004 wprowadzono bilard, jako jedną z dyscyplin olimpijskich.

Bilard amerykański

Inaczej nazywamy pool- billards. Gra odbywa się na stołach o wymiarach:

- 7’ ( 198x 99cm.)

- 8’ ( 224x 112cm.)

- 9’ ( 154x 127cm.)

Stół posiada sześć łuz usytuowanych na rogach stołu oraz pośrodku dłuższych boków. Bila biała może mieć średnicę od 48mm do 63mm, a bile kolorowe mają średnicę 57,2mm. Bila biała może być wykonana w wersji magnetycznej. Bilardy amerykańskie występują w następujących odmianach:

- Baseball pocket billiards

- Bank pool

- Cake pool

- Bowliards

- Chicago

- Casino

- Cribbage pool

- Cowboy pool

- Crud

- Crossover

- Equal offense

- Cutthroat

- Czterdzieści jeden

- Czternaście plus jeden (Straight pool)

- Dziewiątka - bilard dziewięciobilowy

* Dziesiątka

* Siódemka

* Szóstka

- Golf

- Flanges

- Indian

- Honolulu

- Line Up

- Killer - inaczej "Trzy życia"

- Mexican pool

* Ósemka - inaczej "Blackball", "solid & stripes"

- Ósemka angielska (bez względu na nazwę jest zaliczana do bilardów amerykańskich),

- Ósemka chińska (bez względu na nazwę jest zaliczana do bilardów amerykańskich),

- Piętnaście plus je

- Irish standard pool den

- Pan i pani - z ang. Mr and Mrs bilard o nierównych zasadach dla dwojga graczy

- Convergence 8-Ball

- One Fifteen Ball

* One-pocket

- Rotacja

- Piętnastka

- Tęcza

- Speed pool

- Trójka

Jak dobrze grać w bilard?

- Nauka podstaw może wydawać się nudna, lecz bez prawidłowej pozycji, podpórki i prawidłowego chwytu kija będziemy cały czas borykali się z brakiem logiczności i niekonsekwencją. Należy cały czas ćwiczyć podstawy i zawsze cofać się do nich w chwili nadejścia kryzysu. Najlepszym rozwiązaniem jest powtarzać długie uderzenia po linii prostej, gdyż wszystkie niedokładności będziemy mogli wyćwiczyć podczas ćwiczeń.

- Nie wybieramy nigdy uderzenia najprostszego, obserwujemy stół i szukamy zgrupowania bil, które można wbić naraz.

- Jeśli nasze uderzenia są złe to powinniśmy sprawdzić dystans między bilą, a podpórką, ponieważ zbyt duża odległość wzmacnia drgania przenoszone z rąk na kij. Wielu zawodowców używa odległości wynoszącej 25cm. lub więcej. Dla graczy początkujących najbardziej wygodna jest jednak odległość 18- 20cm.

- Duża ilość graczy nie lubi używać podpórki pod kij. Najlepszą metodą na poznanie jak go stosować, jest… unikanie jego używania. Jeżeli mamy przed sobą skomplikowane uderzenie to zastanawiamy się czy skorzystamy z pomocy podpórki. Gdy jest to ostatecznie nieuniknione, należy jej użyć w odpowiedni właściwy sposób. Umieszczamy podpórkę na stole, schylamy się, aby kij był na wysokości naszych oczu. Przy uderzeniu w bilę koncentrujemy się jedynie na szybkości uderzenia.

- W konkurencjach sportowych, do których wykorzystujemy zdolność precyzji i celowania, należy zbadać nasz dominujące oko. Aby to sprawdzić należy wyciągnąć rękę do przodu na wysokości naszego ramienia, jednocześnie wskazując i zasłaniając palcem określony przedmiot przed nami. Zamykamy jedno oko. Okiem, w który dalszym ciągu będziemy widzieli zakryty przez palec obiekt, jest dominującym okiem, dlatego więc powinniśmy go używać do celowania.

- Należy wyobrażać sobie w pamięci moment celowania do wybranej łuzy. Należy celować zawsze w środek łuzy, gdyż wtedy istnieje większa szansa, nawet Dy nasza celność nie jest perfekcyjna, że bila i tak do niej wpadnie. Jeśli celujemy w bile kijem to dokładnie, precyzyjni i bez pośpiechu.

- Jedną z ważniejszych rzeczy jest odpowiedni wybór kija. W czasie spotkań w klubach bilardowych można natknąć się na kogoś, kto ma do odstąpienia kij bilardowy. Jeżeli potrafimy się targować, to możemy okazyjnie nabyć kij za wiele mniejsze pieniądze niż kij nowy. Dodatkowym atutem jest możliwość przetestowania kija przed kupnem, w przypadku nabycia kija nowego sprzedawca zazwyczaj nie godzi się na talkowanie końcówki kija i uderzanie kija w bilę. Gdy więc dopiero zaczynamy uprawiać ten sport to kupmy najtańszy model, zwróćmy uwagę by kij dobrze trzymał się w rękach i był prosty. Kupno niedrogiego kija, lecz dobrej marki jest gwarancją wysokiej jakości. W miarę postępu i nabywania nowych doświadczeń, nauczymy się oceniać i odróżniać jakość kij.

- Najlepszą metodą dojścia do bardziej skomplikowanych technik i metod jest ćwiczenie pewniejszych i prostszych metod. W przypadku, gdy kij trzymamy nazbyt mocno, nie będziemy mieli możliwości wyprostowania nadgarstka i przez co wykonania płynnego ruchu. Z kolei przypadku zbyt słabego chwytu, nie będziemy mieli możliwości wykonania uderzenia wymagającego siły. Wielu znawców tego sportu uważa, że idealny uścisk kija wykonywany jest nie dłonią, lecz palcami. Uderzenia, przy których niewymagalne SA rozciągnięcia, winny być w taki sposób wykonywane, aby kij tworzył z łokciem kąt 90^o

- Należy pamiętać o tym, że bilard jest w pewnym sensie małą wojną. Naprzeciw siebie stoją dwie armie ( dwaj gracze lub dwie drużyny). Każda z nich chce przeżyć, a nie polec na polu bitwy. Dlatego też należy zwrócić uwagę na fakt, że należy określić swoją strategię gry oraz taktyki. Taktyka charakteryzuje się szczegółową organizacją następnego kroku w bitwie. Strategia związana jest natomiast z dążeniem do zwycięstwa w ujęciu planowania globalnego. Bez spełnienia tych dwóch warunków ulegniemy przeciwnikowi przegrywając wojnę.

- Należy planować grę przynajmniej o dwa uderzenia do przodu, np. ( załóżmy, że gramy w ósemkę i mamy wbić bile nr 5. Należy opracować sobie następującą strategię: „ jak mamy uderzyć i wbić piątkę, aby mieć czystą pozycję do wbicia siódemki, a po jej wbiciu mieć jasną pozycję do wbicia ósemki”. Planując rozgrywkę jedynie o jedno uderzenie na przód, można mieć dobry, lecz krótki strzał w piątkę”).

- Należy upewnić się, czy nie posiadamy możliwości wbicia dwóch kul naraz. W przypadku, gdy wydaje nam się to nieosiągalne, należy sprawdzić, czy istnieje możliwość wykonania ruchu, który utrudni grę rywalowi. Należy zwrócić uwagę, że w przypadku wbicia dwóch kul za jednym razem mamy jak gdyby dodatkowy jeden ruch. W czasie trening należy powtarzać dane ćwiczenie ( wbicie) wielokrotnie, z jednoczesnym zwiększaniem trudności, np. ( jeśli ćwiczymy bezpośrednie proste wbicie bili do łuzy to należy zwiększać dystans kuli od łuzy czy też zmieniać kąt położenia). Ćwiczenia te pozwolą ułożyć nam w pamięci uderzenia.

- Nigdy nie wbijamy ostatniej bili grając w ósemkę, jeśli nie da nam to łatwego wbicia ósmej bili. W przypadku, gdy wbijemy bilę ostatnią, lecz przestrzelimy w ósmą, to znacznie ułatwimy rywalowi grę, gdyż będzie on tylko musiał uważać na jedną bilę, a nie na dwie.

- Gdy posiadamy wybór i jesteśmy zmuszeni oddać rywalowi strzał to starajmy się zostawić mu długodystansowy prosty strzał, gdyż znacznie utrudni mu on następny ruch. Istnieje prawdopodobieństwo, iż rywal użyje zbyt dużej siły i źle wyceluje, a tym samym odda nam ruch.

- Przy stole bardzo ważną rzeczą jest zachowanie tzw. twarzy pokerzysty. Nie powinniśmy okazywać żadnych uczuć względem gry rywala. W sytuacji, gdy gramy po raz pierwszy na nowym stole, powinniśmy przeznaczyć kilka minut na zapoznanie się z nim. Sprawdźmy bile, ich wagę oraz średnicę; porównajmy trzymając w ręku z bilami, jakimi graliśmy wcześniej. Oceńmy wielkość łuz, potoczmy kule po stole i oceńmy, w jaki sposób się po nim turlają. Sprawdźmy, czy prawidłowo zbudowana jest banda. Bile potoczmy po przekątnych oraz wzdłuż stołu w celu wychwycenia nierówności oraz braku równowagi. Następnie wykonajmy kilka uderzeń, co pozwoli nam zaznajomić się ze stołem w praktyce.

- Przed rozpoczęciem gry, należy ustalić z przeciwnikiem zasady rozgrywki w celu uniknięcia ewentualnej kłótni w czasie gry.

Polecamy zapoznać się z ciekawą ofertą na stoły bilardowe.

Bilard

Gra w bilard odbywa się na specjalnym stole obciągniętym suknem. Celem gry jest wbicie w uzdy za pomocą drewnianego kija kul, czyli bil, wykonanych z odpowiedniego tworzywa i o określonych parametrach. Obecnie gra się w wiele gier bilardowych, których zasady określone SA po przez liczbę używanych bil, rozmiar stołu, ich oznaczenie ( kolor, waga) itp.

Najczęściej rywalizacja odbywa się między dwoma graczami uderzającymi bilę na przemian, zazwyczaj wykonując ruchy do chwili popełnienia pierwszego błędu.

Zazwyczaj bile wbijamy do łuz (w snookerze zwane kieszeniami), czyli z góry wybranych otworów w stole. Niektóre odmiany bilarda, np. karambol odbywają się na stołach nieposiadających łuz.